Naprotechnologia – czym jest?

Naprotechnologia to metoda profilaktyki układu rozrodczego kobiet, opracowana przez Thomasa Hilgersa w 1991 roku. Metoda umożliwia posiadanie potomstwa niepłodnym parom, u których nie występują problemy niemożliwe do korygacji medycznej (niewydolność jajowodów czy jajników). Naprotechnologia oparta jest o nieinwazyjne sposoby planowania potomstwa. Najważniejszym elementem metody jest samoobserwacja kobiety. Obserwacja ta ma na celu ustalenie dni płodnych wg tzw. modelu Creightona. W toku obserwacji diagnozuje się konkretnie przyczynę niepłodności, co umożliwia regulację cyklu owulacyjnego kobiety. W ten sposób lekarz może przewidzieć najkorzystniejszy czas dla dla zapłodnienia. Jeżeli to się uda, konieczna jest opieka lekarska również w okresie ciąży. Naprotechnologia jest oczywiście skuteczna tylko w części przypadków – nie jest w stanie pomóc w sytuacji uszkodzenia narządów rozrodczych. W przypadku niepłodności wywołanej czynnikami korygowalnymi posiada jednak wyższą skuteczność niż metody inwazyjne (inseminacja, in vitro) a także jest mniej kosztowna i lżejsza dla pacjentki. Jest jednak wciąż dużo mniej popularna niż metody inwazyjne.

Comments are closed.